Vestra Castra

Wpadłem do Vestra Castra kilka razy, kiedy szedłem po blokach Eixample. Ulica na zewnątrz ma ten stały miejski rytm — kolejki w piekarni rano, dostawcze furmanki, ludzie zmierzający do knajp z tapas. W środku czuć się jak w małym sąsiedzkim salonie, gdzie rozmowy zajmują tyle samo miejsca, co siedzenia. Tłum jest głównie lokalny: sąsiedzi, kilku studentów, ludzie mieszkający w mieszkaniach nad sklepami. Wieczorami atmosfera się rozluźnia, ludzie zaglądają po pracy, żeby pogadać, a nie przyciągać uwagę. Nie ma głośnej muzyki ani krzykliwych reklam; to taki lokal, w którym znajdziesz się, gdy chcesz naprawdę z kimś porozmawiać. Jeśli lubisz miejsca w luźnym stylu, gdzie społeczność ma większe znaczenie niż komercja, to jest to idealne miejsce.