Vestra Castra

Ik ben een paar keer binnengewipt bij Vestra Castra terwijl ik door de blokken van de Eixample dwaalde. De straat buiten heeft die constante stedelijke ritme — bakkerijrijen in de ochtend, bestelbusjes, mensen die naar tapasgelegenheden gaan. Binnen voelt het als een kleine woonkamer van de buurt waar gesprekken evenveel ruimte innemen als de stoelen. De menigte is overwegend lokaal: buren, een paar studenten, mensen die in de appartementen boven de winkels wonen. 's Avonds komt het meer tot leven, met mensen die na hun werk binnenlopen om bij te kletsen in plaats van zich te laten zien. Er is geen harde muziek of opvallende reclameborden; het is het soort plek dat je vindt als je daadwerkelijk met iemand wilt praten. Als je houdt van rustige plekken waar de focus meer op sociaal dan commercieel ligt, dan is dit de juiste plek.