Canábica Egara

Na spokojniejszym odcinku Terrassa to stowarzyszenie wydaje się być częścią sąsiedztwa, a nie dodatkiem. W okolicy mieszają się stare ceglaste budynki przemysłowe, małe sklepiki i bloki mieszkalne, więc ulica ma zadomowiony, praktyczny klimat. W środku jest na luzie: łagodne oświetlenie, kanapy, ludzie przychodzą pogadać po pracy, zamiast krzyczeć przy głośnikach. Ma się wrażenie, że większość odwiedzających to miejscowi — sąsiedzi i kilku studentów — nie osoby przejezdne. Muzyka pozostaje w tle, a rozmowy mają pierwszeństwo; to takie miejsce, gdzie przy stole wymienia się polecenia. Strefa wypoczynkowa zachęca, żeby posiedzieć dłużej, nic tu nie jest na szybko. Po wyjściu na zewnątrz w krótkim spacerze znajdziesz kawiarenkę lub piekarnię, co sprawia, że wszystko jest proste i znajome. Ogólnie sprawia wrażenie przyjaznego zakątka miasta, bezpretensjonalnego i przyziemnego.